Op Gehoortest.nl delen wij graag persoonlijke ervaringen van mensen die te maken hebben met gehoorproblemen. Bij henzelf of in hun directe omgeving. Wij vinden het namelijk waardevol dat anderen kunnen zien hoe mensen omgaan met de ongemakken die (bijvoorbeeld) slechthorendheid of doofheid met zich meebrengen. Vanaf heden zal onze Renee Iseli – Smits een maandelijkse bijdrage leveren en daarin haar persoonlijke ervaring met ons delen. Om te beginnen zal zij zichzelf uitgebreid voorstellen.
Geachte lezers, op deze plek wil ik mij graag voorstellen. Mijn naam is Renee Iseli – Smits. Ik ben Nederlandse, maar woon sinds 2009 met mijn man in Zwitserland.
Wie ik ben? Ik ben slechthorend en hoortoesteldraagster sinds mijn 18e/19e levensjaar. Mijn gehoor is in de loop der jaren langzaam achteruit gegaan, zodat ik van matigslechthorend tot zwaar slechthorend ben geworden. Mijn restgehoor rechts is ongeveer 15 % en links ongeveer 25 %. Met mijn twee achter het oor toestellen kan ik vrij goed functioneren al loop ik natuurlijk wel tegen dingen aan. En over mijn ervaringen, over het dagelijks leven als gehoorbeperkte, hoop ik u in mijn blog maandelijks te berichten.
Natuurlijk ben ik meer dan alleen slechthorend. Ik heb mijn studie als Historica (Oosteuropese Geschiedenis en Ruslandkunde) afgerond, ben tijdens mijn studie een jaar als uitwisselingsstudent in Bochum geweest en ben na mijn studie in verschillende beroepen werkzaam geweest. Dit kwam mij van pas bij mijn laatste beroep, arbeidsconsulent en jobcoach bij een reintegratiebureau voor o.a. doven en slechthorenden. Vooral in mijn laatste beroep ben ik mij van mijn slechthorendheid bewust geworden. Voor die tijd hoorde ik gewoon slecht, niet meer en niet minder. Tijdens mijn werkzaamheden als arbeidsconsulent hielp ik niet alleen mijn cliënten bij het zoeken naar werk, maar kwam ik ook soms mijzelf tegen. Ik was wel degelijk slechthorend. Mijn werk was soms best confronterend, maar met mijn eigen ervaringen kon in mijn cliënten ook beter begrijpen. In 2007 ging mijn gehoor verder achteruit. Dit zette mijn bewustwordingsproces verder in gang en vanwege verdergaande vermoeidheid moest ik voor mijzelf actie ondernemen, want het ging niet langer zo.
Een en ander heeft er voor gezorgd, dat ik nu beter met mijn gehoorbeperking om kan gaan en, al is het op een andere wijze, mijn ervaringen met anderen kan delen.
En dat delen, is bijzonder belangrijk, want er bestaat nog steeds veel te weinig kennis over en begrip voor een gehoorbeperking. Taboes over hoortoestellen, CI’s (Cochlear Implantaten), sociale isolatie bestaan helaas nog steeds en ook worden mensen die in gesprekken niet mee kunnen komen omdat zij gehoorbeperkt zijn, soms nog steeds voor dom aangezien. Ik kan u hier verzekeren: dom zijn wij beslist niet, wij hebben alleen meer tijd nodig om informatie te verwerken en door te laten dringen. En soms meer geduld om dingen te herhalen.
Met mijn blog hoop ik een kleine bijdrage te kunnen leveren aan het doorbreken van deze taboes en wil ik meer aandacht vragen voor het leven met een gehoorbeperking.
Oh ja, verder ben ik nog getrouwd met een Zwitserse echtgenoot (die overigens uitstekend Nederlands spreekt) en ben hier in Zwitserland zeer actief in diverse organisaties voor doven en slechthorenden, mag mijzelf zelfs voorzitter van een van deze verenigingen noemen en doe daarnaast vrijwilligerswerk in een bejaardenhuis in mijn woonplaats. Hier bezoek ik een oudere dame eens in de twee weken en lees ik eens in de maand een groepje ouderen voor.
Voor discussies, opmerkingen en vragen over mijn blog sta ik open, sterker nog ik juich dit van harte toe en hoop dat wij nog vaak van elkaar zullen horen.
Naast de gastartikelen voor Gehoortest.nl schrijft Renee Iseli – Smits ook voor haar eigen blog. Benieuwd naar wat zij daar te melden heeft? Neem dan eens een kijkje op: https://reneeiseli.wordpress.com/
