GASTBLOG: ‘Nieuwjaar’

renee iseli - smits

Een nieuw jaar is weer begonnen! Vanuit mijn comfortabele bureaustoel achter mijn bureautje in Zwitserland wens ik u allen een mooi, gezond en gelukkig 2018.
Heeft u nog goede voornemens gemaakt voor nieuwjaar? Ik niet, want die goede voornemens voor het nieuwe jaar lopen meestal toch uit op niets en hebben voor mij daarom weinig zin. 


Goede voornemens voor nieuwjaar?

Maar toch, ik las deze week van iemand goede voornemens en die vond ik echt heel zinnig! 
Geal Hannon, een Canadese gehoorbeperkte cabarettiste en columniste, schrijft geweldig. Hier is de link naar het oorspronkelijke artikel: http://hearinghealthmatters.org/betterhearingconsumer/2018/easy-hearing-loss-resolutions-to-make-and-take-one-day-at-a-time/

Haar motto: “Ik zal mijn gehoorbeperking zonder schaamte accepteren!”

gehoorverlies accepterenDat is wat je noemt een heel mooi voornemen. Is het ook om te zetten, zonder weer als andere voornemens onsuccesvol in de kast te stoppen? Voor velen zeker een uitdaging. Voor anderen weer logisch. Zelf schaam ik mij absoluut niet voor mijn gehoorbeperking, ik ervaar het alleen vaak als lastig, omdat het mij soms beperkt in dingen die ik (wil) doen. Maar ik heb niet om mijn gehoorbeperking gevraagd, dus waarom zou ik mij er voor schamen?

Acceptatie

Of ik mijn gehoorbeperking heb geaccepteerd is nog een andere vraag. Ik ben geneigd te denken van wel. Als ik terugkijk op de afgelopen jaren, de openheid waarmee ik over mijn gehoorbeperking schrijf en spreek, is er beslist sprake van acceptatie.
Maar … en die voelde u natuurlijk al aankomen … er is toch een maar. Ik vind het soms toch nog steeds moeilijk om te accepteren dat ik door mijn gehoorbeperking soms beperkt ben. Ik ben bijna 50+, sta midden in het leven en wil nog zo veel. Mijn energieniveau vertelt mij alleen soms wat anders: “rustig aan, niet alles tegelijk willen en kunnen doen”. Zo zal ik bijvoorbeeld nooit meer fulltime kunnen werken. Die energie kan ik niet meer opbrengen en dat zal ook nooit meer gebeuren. Ik heb dit wel geaccepteerd en kan hier mee leven.

Humeur

Wat ik vaak moeilijker te accepteren vind, is dat ik ’s avonds soms zo moe ben. Als ik meerdere afspraken op de dag heb, ik het ’s avonds bijvoorbeeld nauwelijks op kan brengen om met mijn man naar de kroeg te gaan. Niet dat we dat heel vaak doen, maar je zult altijd zien, dat ook als ik dingen goed plan, er toch dingen anders lopen dan gedacht en er somt te veel activiteiten op elkaar volgen. Daar word ik moe van en als ik moe word, ben ik soms zelfs chagrijnig. En daar baal ik dan weer zo van, wat mijn humeur er natuurlijk niet beter op maakt!

nieuwjaar

Na een nachtje/dagje rust tel ik weer mijn zegeningen, waaronder een begripvolle man en omgeving, want ik ben en blijf toch van binnen positief. En eerlijk is eerlijk, 75% van de tijd vergeet ik dat ik hoortoestellen in heb en denk er pas weer aan als ik ze voor het slapen gaan uitdoe.

Of volledige acceptatie mogelijk is weet ik niet. Maar voor mij, in vergelijking met 10 jaar geleden, toen ik zwaar slechthorend werd, denk ik wel dat mijn gehoorbeperking best geaccepteerd heb. Voor diegenen die hier nog moeite mee hebben, raad ik aan het stukje van Geal Hannon te lezen: we staan er nooit alleen voor! Laten we voor dit nieuwjaar acceptatie als goede voornemen stellen.

renee iseli - smits

Reacties op "GASTBLOG: ‘Nieuwjaar’"

Er zijn 2 reacties. Reageer ook!
  1. Ik ben soms ook jaloers als ik in een groep zit en mensen van 80 jaar vrolijk met elkaar zie praten: zij kunnen elkaar in de groep nog verstaan en ik met mijn 55 jaar al niet meer.Maar over het algemeen heb ik mijn handicap wel geaccepteerd Moeilijker nog vind ik het dat ik mede door mijn slechthorendheid geen betaald werk meer heb en ook niet zal krijgen, zodat ik straks voor de rest van mijn leven van een financieel minimum zal moeten leven. (ik ben alleenstaande)

  2. Ik vind het zelf ook jammer dat ik niet meer fulltime kan werken, was dit tot een jaar of 10 geleden zelf gewend. Maar helaas is het zoals het is en probeer ik er het beste van te maken.
    Het is inderdaad wel heel moeilijk als je door je gehoorbeperking op een financieel minimum komt te zitten! Er zijn wel speciale reintegratiebureaus die je kunnen helpen bij het zoeken naar werk, zoals Werkpad, Grow2work. Wellicht toch een idee om hier eens contact mee te zoeken? Ik heb zelf al heel wat mensen aan een baan geholpen die ook dachten geen werk meer te kunnen vinden. Ik wens je heel veel sterkte en succes!

Reactie plaatsen